Zachowaj czujność do końca

Wracamy busem do Krakowa, jest godz. 1:35. Wyjazd z Trzcińca zajął nam jedyne 2h. Koniec PJtu ale opowiem jeszcze o dzisiejszym dniu.

Rano podczas jutrzni ksiądz mówił o tym, że najwiecej wypadków drogowych jest na trasie blisko domu, ponieważ traci się czujność. W ostatni dzień głoszenia tez można stracić czujność, można myśleć już o końcu a przecież jeszcze jest praca do zrobienia. Dla mnie osobiście ostatni dzień głoszenia jest trudnym dniem, właśnie między innymi dlatego, ze trzeba walczyć z myślami o końcu, o tym co dalej, a łaska jest dana na teraz! Postanowiłam zatem, że zrobię wszystko co w mojej mocy, żeby głosić. Poszliśmy na pole w 4 osoby. Od wejścia mieliśmy rozmowy i modlitwy za ludzi, ale chce opowiedzieć o jednej szczególnie. Zobaczyliśmy starszego pana stojącego na polu woodstockowym, podeszliśmy, na początku rozmowa była ciężka, ponieważ pan niedosłyszy ale po cierpliwych próbach kontaktu okazało się, że dziadziu chce pójść do spowiedzi. Zabraliśmy go z pola festiwalu i zaprowadziliśmy do nas na Przystanek Jezus, ponieważ tam byli księża. Jak zobaczyłam wieczorem owego pana pod naszym namiotem, przyszedł na uwielbienie i msze, pomyślałam sobie jak bardzo to jest niezwykłe. Zgarnęliśmy człowieka, wyspowiadał się, a później byl na mszy i uwielbieniu. Podczas rozmowy pan wspominał, ze nie pamietała kiedy był do spowiedzi, ze jest schorowany i może szybko umrzesz. Bardzo mnie to ucieszyło jak zobaczyłam, ze przyjął Pana Jezusa. Warto było iść tak długi dystans bardzo powoli z tym panem, jego twarz była tak rozpromieniona podczas Mszy Świętej, że szok! A na Msze Świętą przyszło sporo osób z festiwalu, nasz namiot był pełny😉

Wracam z głoszenia pełna zmęczenia😀jest środek nocy, na stacji była awaria toalety😀 niestety kolejne stacje również mają awarię. Przypadek, nie sądzę😀 Jak dotrę do Krakowa to napisze Wam duchowe przeżycia Przystanku😉 



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Noc cudów.

Obraz
 Dzisiejszy dzień zaczął się słabo, w sensie dla mnie. Czułam się zle od rana, miałam problemy żołądkowo jelitowe😀. Zapytałam ludzi o jakieś leki, coś dostałam ale nie wiele to pomogło. W rozpaczy i schizie😀napisałam do przyjaciółki Ilony, ze po prostu nie mam już siky na kolejny zdrowotny problem. Postanowiłam jednak wyjść na pola głosić, idąc poprosiłam moich towarzyszy o modlitwę za mnie. Wierze, ze podczas tej modlitwy Pan Jezus dotknął mnie, byłam w stanie nie latać do toalety. Jak głosiliśmy zadzwoniła do mnie Ilona, ze za chwile ktoś na rowerze przywiezie mi do bazy naszej pakiet potrzebnych leków. Bóg zatroszczył sie o wszystko co potrzebowałam, jak Ilona to zrobila do tej pory nie wiem😀 Wieczorem po kolacji i koncercie stwierdziliśmy, że idziemy jeszcze głosić w 4 osoby. Wyszliśmy o 21.30. I tu się zaczyna historia😀 na polu się rozdzieliliśmy i chodziliśmy dwójkami. Chce powiedzieć, że to był czas pełen laski. Po kolei podchodziliśmy do różnych ludzi, wszyscy chcieli s...
Czytaj więcej

Chciałam dach, mam dach!

Obraz
Jadę pociągiem na urlop ale w głowie ciągle kotłuje mi się PJ😉. Myślę, że to dobry czas na podzielenie się przeżyciami duchowymi z Przystanku.  1. Głoszenie w diecezji koszalińsko- kołobrzeskiej ma dla mnie szczególne znaczenie. Przez cały czas PJtu czułam woń tej ziemi😀. Czułam się po prostu na swoim miejscu. Jestem tu po to, żeby głosić. Czułam rękę Pana na mojej głowie. 2. Zupełnie NIEZWYKŁE dla mnie jest to, że wśród ogromnego tłumu ludzi Jezus posyłał każdego z nas do takich osób jakie sobie wybrał. Na przykład, stoimy sobie grupka w środku pola festiwalowego i podchodzą do nas dwie osoby chłopak i dziewczyna. Reklamują nam iqosa. My, że no dziękujemy ale możemy się pomodlić. Nagle podchodzi człowiek mega zły na nas, leci seria wyzwisk, ktoś go na chwile uspokaja zabiera od nas wiec jest czas na szybką modlitwę. Nasza dwójka od iqosa już chciała sobie pójść, ale dziewczyna powiedziała ze potrzebuje odnaleźć sens w życiu i zależało nam bardzo, żeby się pomodlić. I udało się w...
Czytaj więcej

W życiu duchowym nie można robić jedno i to samo w koło

Obraz
Dzisiejszy dzień był kolejnym dniem rekolekcyjnym. Konferencje, modlitwy, Msza Święta a na koniec dnia nabożeństwo pokutne ze spowiedzią i modlitwa wstawienniczą. Ale zanim powiem o głównych myślach z dnia, które mnie dziś mocno dotknęły to chce zdradzić wam co nieco z mojej pierwszej w życiu nocy pod namiotem😀 TO BYŁ POGROM😀😀😀😀 najpierw przybiegła do mnie sąsiadka z namiotu obok przerażona😀a później mi coś przytkało ucho i myslam ze mam tam jakiegoś robaka i wpadłam w szał😀😀😀 niestety nie jestem stworzona do biwaków😀. Nocy raczej nie mogę nazwać taką podczas której się wypoczywa. No cóż może dzisiaj będzie lepiej😀oby bo rano mam dyżur na adoracji od 6.00. Dzisiaj ksiądz biskup powiedział podczas konferencji, ze nie można w życiu duchowym ciagle robić tego samego bo to grozi wypaleniem religijnym bez żadnej głębi. Później coraz trudniej odejść od pewnych schematów. I myśle sobie że nawet jeśli nie do końca czuje póki co klimat namiotowy PJtu to jednak robie coś innego, noweg...
Czytaj więcej