Na dachach

Od dawna chciałam pojechać na PJ - Przyatanek Jesus, akcja ewangelizacyjna na festiwalu Woodstock, obecnie Pol and Rock festival, ale jakoś wcześniej sie nie udawało. Myśle że w duzej mierze zniechęcał mnie namiot - nie mój klimat😀 ale postanowiłam wyjść z mojej strefy komfortu i jestem. Jezus przed wyjazdem ogarnął mi cały ekwipunek od namiotu po menażkę, przez ręce dobrych ludzi. Nie musiałam się martwić o nic pod względem wyposażenia biwakowego😀 Jednak tydzień przed rozpoczęciem PJtu był dla mnie bardzo trudny, wciąż jakieś przeszkody, które zaburzały mój spokój i sprawiały ze się po prostu stresowałam. W sb zaczął bolec mnie ząb i boli nadal… to jest naprawdę mało przyjemne😀. Dentysta stwierdził ze lepiej go nie ruszać przed wyjazdem. Wiec pojechałam z tym bólem, lekami i olejkiem z goździków, który dostałam wczoraj od mojego przyjaciela. Leże w tym namiocie w tle słychać wrzaski z woodstoku mysle sobie dlaczego musi mnie bolec ten zab! Po co mi ten trud, nie znam odpowiedzi ale...

Dawniej po powrocie z akcji ewangelizacyjnych, które naprawdę na maxa budowały i pomnażały moją wiarę, myślałam sobie, że cudownie byłoby tak żyć ciągle. W sensie głosić, nie martwić się zbytnio o sprawy doczesne i patrzyć jak Pan działa na moich oczach. Wiele razy zastanawiałam się, jak mogę to zrobić. I szłam za tym głosem, ufam, Głosem Ducha Bożego we mnie. Kiedyś Jezus poprosił mnie, żebym zostawiła swoje krakoskie życie i wyjechała służyć Mu w innym miejscu. Łatwo nie było, ale Pan był zawsze ze mną. Jak wróciłam do ukochanego Krakowa, Jezus oddał mi wszystko co zostawiłam, nawet z bonusem. Dzisiaj jestem w innym miejscu w życiu, bo kiedyś minęło, jutro jest nieznane, ale DZIŚ jest czasem łaski. Dlatego dziś, gdziekolwiek jestem, cokolwiek robię chce głosić Jezusa. Nawet na dachach!!!