Noc cudów.

 Dzisiejszy dzień zaczął się słabo, w sensie dla mnie. Czułam się zle od rana, miałam problemy żołądkowo jelitowe😀. Zapytałam ludzi o jakieś leki, coś dostałam ale nie wiele to pomogło. W rozpaczy i schizie😀napisałam do przyjaciółki Ilony, ze po prostu nie mam już siky na kolejny zdrowotny problem. Postanowiłam jednak wyjść na pola głosić, idąc poprosiłam moich towarzyszy o modlitwę za mnie. Wierze, ze podczas tej modlitwy Pan Jezus dotknął mnie, byłam w stanie nie latać do toalety. Jak głosiliśmy zadzwoniła do mnie Ilona, ze za chwile ktoś na rowerze przywiezie mi do bazy naszej pakiet potrzebnych leków. Bóg zatroszczył sie o wszystko co potrzebowałam, jak Ilona to zrobila do tej pory nie wiem😀

Wieczorem po kolacji i koncercie stwierdziliśmy, że idziemy jeszcze głosić w 4 osoby. Wyszliśmy o 21.30. I tu się zaczyna historia😀 na polu się rozdzieliliśmy i chodziliśmy dwójkami. Chce powiedzieć, że to był czas pełen laski. Po kolei podchodziliśmy do różnych ludzi, wszyscy chcieli się z nami modlić!!! Tutaj trzeba zrozumieć jeszcze scenerie. Woodstock, ciemno, głośno bo koncert na dużej scenie i TŁUM LUDZI. Jak w takiej sytuacji do kogoś podejść a co dopiero się pomodlić. A jednak, Jezus ogarnął to wszystko! Rozmawialiśmy z różnymi osobistościami, młodymi , starszymi a dwójka panów „lekko” wstawionych była w stanie rozmawiać na do łez.

Opowiem wam o jednej rozmowie, która bardzo mnie poruszyła. Podeszliśmy do jednego pana, który stał sam  z zapytaniem dlaczego tak stoi. Okazało sie, ze czeka na narzeczoną. Wybranka serca dotarła w stanie trzeźwym i zaczęliśmy rozmawiać. Kasia (chyba tak miała na imię;) opowiadała o tym jak kiedyś była we wspólnocie i jak jej brakuje wiary w życiu. Ze kiedyś znała jakiegoś ksiedza i on ja prowadził do Boga i ona tak bardzo chciałabym żeby ten ksiądz pobłogosławił jej ślub. Szymon(mój współtowarzysz wyprawy) mówi: wez napisz do niego, nagramy filmik z prośbą. Tak tez zrobiliśmy. Po chwili ów ksiądz odpisał, ze rezerwuje sobie datę w kalendarzu. Radość na twarzy Kasi BEZCENNA. Modliliśmy się  jeszcze o zdrowie za takiego pana, który niedawno mial wylew. Spotkaliśmy tez grupę 16 latków i z nimi spędziliśmy tez dobry czas siedząc na trawie i gadając. To był naprawdę dobry wieczór, przepraszam, raczej dobra noc. Wróciliśmy z pola jakoś przed 1 w nocy.  

Później poszłam na chwile na adoracje, żeby podziękować Jezusowi. Siedząc z Nim poczułam to ogromne zmęczenie, to wypalenie dla Ewangelii, to wytyranie ale w sercu ogromne szczęście! Widzieć jak Pan działa, jak łowi serca w środku nocy w centrum woodstokowego  pola, każde zmęczenie jest tego warte.

Jezu posyłaj mnie! Życie wiarą bez głoszenia, to nie jest życie wiarą. Chce tak żyć, głosić Ewangelię i nie przestawać  NIGDY. Jezu proszę prowadź mnie!

Zmęczenie fulll. Idę w kime😀






Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Chciałam dach, mam dach!

Obraz
Jadę pociągiem na urlop ale w głowie ciągle kotłuje mi się PJ😉. Myślę, że to dobry czas na podzielenie się przeżyciami duchowymi z Przystanku.  1. Głoszenie w diecezji koszalińsko- kołobrzeskiej ma dla mnie szczególne znaczenie. Przez cały czas PJtu czułam woń tej ziemi😀. Czułam się po prostu na swoim miejscu. Jestem tu po to, żeby głosić. Czułam rękę Pana na mojej głowie. 2. Zupełnie NIEZWYKŁE dla mnie jest to, że wśród ogromnego tłumu ludzi Jezus posyłał każdego z nas do takich osób jakie sobie wybrał. Na przykład, stoimy sobie grupka w środku pola festiwalowego i podchodzą do nas dwie osoby chłopak i dziewczyna. Reklamują nam iqosa. My, że no dziękujemy ale możemy się pomodlić. Nagle podchodzi człowiek mega zły na nas, leci seria wyzwisk, ktoś go na chwile uspokaja zabiera od nas wiec jest czas na szybką modlitwę. Nasza dwójka od iqosa już chciała sobie pójść, ale dziewczyna powiedziała ze potrzebuje odnaleźć sens w życiu i zależało nam bardzo, żeby się pomodlić. I udało się w...
Czytaj więcej

W życiu duchowym nie można robić jedno i to samo w koło

Obraz
Dzisiejszy dzień był kolejnym dniem rekolekcyjnym. Konferencje, modlitwy, Msza Święta a na koniec dnia nabożeństwo pokutne ze spowiedzią i modlitwa wstawienniczą. Ale zanim powiem o głównych myślach z dnia, które mnie dziś mocno dotknęły to chce zdradzić wam co nieco z mojej pierwszej w życiu nocy pod namiotem😀 TO BYŁ POGROM😀😀😀😀 najpierw przybiegła do mnie sąsiadka z namiotu obok przerażona😀a później mi coś przytkało ucho i myslam ze mam tam jakiegoś robaka i wpadłam w szał😀😀😀 niestety nie jestem stworzona do biwaków😀. Nocy raczej nie mogę nazwać taką podczas której się wypoczywa. No cóż może dzisiaj będzie lepiej😀oby bo rano mam dyżur na adoracji od 6.00. Dzisiaj ksiądz biskup powiedział podczas konferencji, ze nie można w życiu duchowym ciagle robić tego samego bo to grozi wypaleniem religijnym bez żadnej głębi. Później coraz trudniej odejść od pewnych schematów. I myśle sobie że nawet jeśli nie do końca czuje póki co klimat namiotowy PJtu to jednak robie coś innego, noweg...
Czytaj więcej