Dom

Dzisiaj po raz kolejny mogłam odkryć piękno diecezji w której kiedyś przed laty rozpoczęłam przygodę z głoszeniem Boga żywego. Biskup Edward spędzał czas z nami tutaj, miał czas na rozmowy i po prostu bycie. Dobrze jest mieć możliwość pogadania z biskupem, myślę ze dla nas głoszących to duża radość i też szansa na budowanie Kościoła bez ścian, Kościoła który jest jednością. Dzisiaj bardzo zbudowała mnie rozmowa z biskupem, otrzymałam duże wsparcie, to naprawdę dla mnie ważne. 

I rozpoczęło się głoszenie. Jak zawsze pełne przygód z Bogiem cudów. Najpierw do południa  głosiłam przed wejściem do naszej bazy. Ludzie zatrzymywali się obok nas, zgadzali się na modlitwę i przyjmowali Słowo. Po obiedzi w małej grupce z klerykami udaliśmy się już na woodstokowe pole. Ogromny tłum, prze dziwaczne stroje, głośna nuzyka. Pan posyłał do nas ludzi, którzy chcieli rozmawiać i modlić się z nami. Oczywiście musieliśmy się zmierzyć z agresja, przykrymi zwrotami w naszym kierunku. Ale jednak pozytywny odbiór był liczniejszy. Widziałam jak przez modlitwę Bóg dotykał serca napotkanych przez nas osób. Głoszenie jest piękne, nawet nie zdenerwował mnie bardzo nagły deszcz który złapał nas na polu, plus miałam uchylony namiot wiec ups😀 

Na koniec dnia przyjechał Michał Król z zespołem wiec wspólnie uwielbialiśmy Pana to było tez cudowne, kocham uwielbiać😀

A na samiusienkim końcu miałam doświadczenia głoszenia przy sprzątaniu toalet. Ale o tym jutro gdyż padam. Dodam tylko ze jest 2 w nocy a z pół festiwalowych dobiega taki hałas ze nie słyszę własnych myśli. No cóż😀

Gdziekolwiek jestem i głoszę Jezusa daje mi to ogromną radość i pomnaża wiarę, ale głoszenie na terenie tej diecezji podwaja te uczucia, bo tu nauczyłam się głosić, tu jest mój ewangelizacyjny dom. 









Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Noc cudów.

Obraz
 Dzisiejszy dzień zaczął się słabo, w sensie dla mnie. Czułam się zle od rana, miałam problemy żołądkowo jelitowe😀. Zapytałam ludzi o jakieś leki, coś dostałam ale nie wiele to pomogło. W rozpaczy i schizie😀napisałam do przyjaciółki Ilony, ze po prostu nie mam już siky na kolejny zdrowotny problem. Postanowiłam jednak wyjść na pola głosić, idąc poprosiłam moich towarzyszy o modlitwę za mnie. Wierze, ze podczas tej modlitwy Pan Jezus dotknął mnie, byłam w stanie nie latać do toalety. Jak głosiliśmy zadzwoniła do mnie Ilona, ze za chwile ktoś na rowerze przywiezie mi do bazy naszej pakiet potrzebnych leków. Bóg zatroszczył sie o wszystko co potrzebowałam, jak Ilona to zrobila do tej pory nie wiem😀 Wieczorem po kolacji i koncercie stwierdziliśmy, że idziemy jeszcze głosić w 4 osoby. Wyszliśmy o 21.30. I tu się zaczyna historia😀 na polu się rozdzieliliśmy i chodziliśmy dwójkami. Chce powiedzieć, że to był czas pełen laski. Po kolei podchodziliśmy do różnych ludzi, wszyscy chcieli s...
Czytaj więcej

Chciałam dach, mam dach!

Obraz
Jadę pociągiem na urlop ale w głowie ciągle kotłuje mi się PJ😉. Myślę, że to dobry czas na podzielenie się przeżyciami duchowymi z Przystanku.  1. Głoszenie w diecezji koszalińsko- kołobrzeskiej ma dla mnie szczególne znaczenie. Przez cały czas PJtu czułam woń tej ziemi😀. Czułam się po prostu na swoim miejscu. Jestem tu po to, żeby głosić. Czułam rękę Pana na mojej głowie. 2. Zupełnie NIEZWYKŁE dla mnie jest to, że wśród ogromnego tłumu ludzi Jezus posyłał każdego z nas do takich osób jakie sobie wybrał. Na przykład, stoimy sobie grupka w środku pola festiwalowego i podchodzą do nas dwie osoby chłopak i dziewczyna. Reklamują nam iqosa. My, że no dziękujemy ale możemy się pomodlić. Nagle podchodzi człowiek mega zły na nas, leci seria wyzwisk, ktoś go na chwile uspokaja zabiera od nas wiec jest czas na szybką modlitwę. Nasza dwójka od iqosa już chciała sobie pójść, ale dziewczyna powiedziała ze potrzebuje odnaleźć sens w życiu i zależało nam bardzo, żeby się pomodlić. I udało się w...
Czytaj więcej

W życiu duchowym nie można robić jedno i to samo w koło

Obraz
Dzisiejszy dzień był kolejnym dniem rekolekcyjnym. Konferencje, modlitwy, Msza Święta a na koniec dnia nabożeństwo pokutne ze spowiedzią i modlitwa wstawienniczą. Ale zanim powiem o głównych myślach z dnia, które mnie dziś mocno dotknęły to chce zdradzić wam co nieco z mojej pierwszej w życiu nocy pod namiotem😀 TO BYŁ POGROM😀😀😀😀 najpierw przybiegła do mnie sąsiadka z namiotu obok przerażona😀a później mi coś przytkało ucho i myslam ze mam tam jakiegoś robaka i wpadłam w szał😀😀😀 niestety nie jestem stworzona do biwaków😀. Nocy raczej nie mogę nazwać taką podczas której się wypoczywa. No cóż może dzisiaj będzie lepiej😀oby bo rano mam dyżur na adoracji od 6.00. Dzisiaj ksiądz biskup powiedział podczas konferencji, ze nie można w życiu duchowym ciagle robić tego samego bo to grozi wypaleniem religijnym bez żadnej głębi. Później coraz trudniej odejść od pewnych schematów. I myśle sobie że nawet jeśli nie do końca czuje póki co klimat namiotowy PJtu to jednak robie coś innego, noweg...
Czytaj więcej